• Wszystkich wizyt: 52456

POGODA DUCHA

Mój „sztandarowy” wiersz


POGODA DUCHA


Pogoda ducha

Jest to wielka siła,

Dobrze jej posłuchaj

Oby zawsze była!


Co zdaje się niemożliwe

Możliwym stać się może

Na swoje niedomogi

Z góry patrz, jak na ziemię orzeł.


Budowle są tak maleńkie,

Kręte ulice niczym nitki,

Rzeki także wąziutkie,

Lecz świat w miniaturze nie jest brzydki.


Miniaturki także są urokliwe,

Malownicze, bajecznie kolorowe.

Orzeł tak kołując wypoczywa

I z góry na świat patrzy chyląc głowę.


Nie bójmy się niedomogi!

Podziwiajmy uroki świata!

No i cóż, że choroba kogoś toczy?

Wyobraźnią pod chmurami można wzlatać!


Pamiętaj, że punkt widzenia

Zależy od punktu naszego chcenia!

Rozjaśnij serce i umysł,

To znikną cierpienia.


Wystarczy strach pokonać,

Osiągnie się optymizmu potęgę.

Chorobie w nos można się śmiać

I o goryczy nikt nie wie, bo oczy są uśmiechnięte.


Ileż to strasznych chorób było niepokonanych

I zapomniał już o nich świat

Należą do zjawisk nieznanych

Nie istniejących od lat.


Nie wszyscy muszą wiedzieć że cierpisz

Nie poddawaj się ułomności, czy bólowi,

Żyć pogodnie jest milej i lepiej,

Samopoczucie chorego także się poprawi.


Nauczmy się cieszyć z drobiazgów.

Kwiat, obłok może nas zadziwić.

Chyba nie trzeba już słów:

Multimilionerzy bywają częściej nieszczęśliwi.


Kochajmy uroki świata

Nie oczekujmy na raz wszystkiego

Patrzmy z góry jak orzeł co pod chmurami lata,

Pozytywne myślenie to coś wspaniałego.


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>