• Wszystkich wizyt: 56009

Lasy i pola

LASY I POLA

 

Lesie zielony,

Przyrody zbiornico.

Wystarczy wejść w twe wnętrze

I reszta to nicość.

 

Wilgotny cień konarów

Miękkie podszycie i kwiaty,

W gałęziach śpiew ptaków.

Czyż las nie jest wszechbogaty!

 

Dróżki wąskie i kręte

Nie wiedzieć dokąd wiodące.

Jagody, poziomki, maliny,

A na niebie słońce.

 

W zdumienie wprawia to przyrody bogactwo,

A do tego jeszcze świergocące ptactwo.

Skąd to wszystko się wzięło? Od czego poczęło?

Oby nigdy, przenigdy nam nie zaginęło!

 

A na skraju lasu?

Znów cuda na nas czekają!

Chłodny las szumi tajemniczo,

A tu pola zbóż złotem się kłaniają i słońce pieści oblicze.

 

Pełne ziarna kłosy wiatr w pokłonie chyli,

Wietrzyk ciepły i tkliwy,

A ileż tu fruwa przepięknych motyli.

Widok taki tylko na wsi jest możliwy.

 

Z gleby też wyrosły maki i chabry,

Rumianki, wyka, kąkole i powoje pnące.

Zdumienia się ustrzec  – nie da rady.

Taki widok to klejnot i cuda bez końca!

 

I serce człowieka z radości szaleje.

Człowiek łagodnieje, uśmiecha się, śmieje.

Wdycha te zapachy i powietrze wchłania.

Za te doznania cudów przyrodzie się kłaniam.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>