• Wszystkich wizyt: 56717

wiersz

ODWAGA – wiersz który cię wzmocni

 

ODWAGA

 

Odwaga to nie cecha wrodzona.

Osiągniesz ją jeśli własny strach pokonasz.

Gdy pojawi się ta potęga niezmożona,

To rzeczy przeróżnych być może w życiu dokonasz.

 

Pomyśl co zrobić jeszcze potrafisz.

Nie trać nadziei i ducha sił.

W zamierzony cel z pewnością trafisz.

I nie kapituluj dokąd będziesz żył!

 

Odwaga i optymizm niechaj idą w parze.

Bądź radosny i rozluźniony.

Zdobądź się na wysiłek, a co potrafisz niech czas okaże.

Efektami będziesz zdumiony.

 

Na stare schorowane lata można też napisać wierszy księgę.

O pogodzie ducha innym opowiadać.

Odepchnąć cierpienia i wszelką mitręgę.

Patrzeć odważnie, pozytywnie i radość z życia brać.

 

Mając przed sobą złą przyszłość

O najlepszej można marzyć.

Złu też można zrobić na złość!

Przeciwstaw się mu, a cud może się zdążyć!

 

Dalsze losy ANI z filmu „DALEKO OD SZOSY”

 

 

Posłuchaj audycji z maja 2013 roku o dalszych losach Ani i Leszka z filmu „DALEKO OD SZOSY”

 



 

 

 

„Czas choroby”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Choroba niesie z sobą smutek
I serca obawy.
Smutek to niełaskawości losu skutek.
Dlaczego los nie był dla mnie łaskawy?

Za co? Dlaczego??
Pytamy samych siebie.
Cóż zrobiliśmy złego?
Czemuż za życia doświadczamy piekła?

Choć powinniśmy żyć jak w niebie.
To analiza naszego życia.
Cierpi ciało i dusza.
Czemu tak bezwzględnie los nas dotyka?

A może lepiej tematu nie ruszać?
Ale po cóż tak tchórzyć?
Może właśnie dobrze jest ten temat ruszyć?
Być może na tym filozofia choroby polega,

Że walcząc z chorobą ułudzie zbytku i ………….. się nie ulega.
Może na tym filozofia przewlekłych chorób polega,
Że uczysz się walczyć sam ze sobą?
I cóż to zmienia?

Nie nastawiasz się konsumpcyjnie i masz dużo czasu na przemyślenia!
Może istotnie nie warto tak pędzić przez życie za niczym?
Podumaj o pozytywach przewlekłej choroby!
Dano Ci czas na wprowadzenie pomysłów w czyn!

Otwiera się nowa możliwość samorealizacji jakoby!
Nie poddawaj się łatwo!
Smutek i gorycz to doradcy źli!
Los sobie zadrwił aż nadto.

Więc śmiej się z losu i drwij!
Przekora to lek wspaniały.
Więc zaaplikuj go sobie.
Choć bardzo cierpisz, górą bądź i czuj się doskonały

Nie poddawaj się nigdy chorobie.
Każdemu wybije ostatnia godzina
Nie warto tą myślą zatruwać sobie życia.

Musi się zakończyć to co się zaczyna.

Nieskończoność to abstrakcja matematyczna.
Więc uśmiechaj się i czerp uroki z każdej chwili!
Bądź dobry, miły, podziwiaj świat wokół siebie.
Wtedy i umrzeć Będzie spokojniej i milej.

A może w nagrodę znajdziesz się aż w NIEBIE?


SIŁA UŚMIECHU

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

„Siła uśmiechu”

Gdy człowiek uśmiechem potrafi się rozpromienić

To cały swój światopogląd łatwo może zmienić

Trudności niby nie do znalezienia

Jak bańkę mydlaną, dmuchnięciem łatwo jest usunąć z pola widzenia

I świat wokół znów jest czysty

Jak za dotknięciem różdżki iluzjonisty.

Człowiek chorobą okaleczony

Nie musi być wcale smutny, zgubiony, skruszony.

Uśmiechem siłę strachu łatwo jest pokonać

A pozbywszy się strachu wielkich rzeczy można dokonać

Pamiętajmy, gdy czegoś się zlękniemy:

Świat jest taki, jakim widzieć go chcemy.

Gdy pokona się strach, to optymizm się osiąga

I całkiem innym wzrokiem świat cały oglada.

 

Jest to efekt moich własnych przemyśleń. Dodają mi one siły w znoszeniu postępującego od wielu lat stwardnienia rozsianego i innych kłopotów. Uśmiech chroni mnie przed depresją i pozwala wspierać innych. Trzeba nauczyć się pozytywnego myślenia.

Nieuleczalnie chora, ale zawsze uśmiechnięta Anna Ucińska

 

 


ODWAGA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Odwaga, to nie cecha wrodzona.

Osiągniesz ją, jeśli własny strach pokonasz.

Gdy pojawia się ta potęga niezmożona,

to rzeczy przeróżnych może w życiu dokonasz.

Pomyśl co zrobić jeszcze potrafisz.

Nie trać nadziei i ducha sił.

W zamierzony cel z pewnością trafisz.

I nie kapituluj dokąd będziesz żył.

Odwaga i optymizm niechaj idą w parze.

Bądź radosny i rozluźniony.

Zdobądź się na wysiłek, a co potrafisz niech czas ukaże.

Efektami będziesz zdumiony.

Na stare schorowane lata można też napisać wierszy księgę.

O pogodzie ducha innym opowiadać.

Odsunąć cierpienia i wszelką mitręgę.

Patrzeć odważnie, pozytywnie i radość życia brać.

Mając przed sobą złą przyszłość.

O najlepszej możesz marzyć.

Złu można też zrobić na złość.

Przeciwstaw się mu, a cud może się zdarzyć.

POGODA DUCHA

Mój „sztandarowy” wiersz


POGODA DUCHA


Pogoda ducha

Jest to wielka siła,

Dobrze jej posłuchaj

Oby zawsze była!


Co zdaje się niemożliwe

Możliwym stać się może

Na swoje niedomogi

Z góry patrz, jak na ziemię orzeł.


Budowle są tak maleńkie,

Kręte ulice niczym nitki,

Rzeki także wąziutkie,

Lecz świat w miniaturze nie jest brzydki.


Miniaturki także są urokliwe,

Malownicze, bajecznie kolorowe.

Orzeł tak kołując wypoczywa

I z góry na świat patrzy chyląc głowę.


Nie bójmy się niedomogi!

Podziwiajmy uroki świata!

No i cóż, że choroba kogoś toczy?

Wyobraźnią pod chmurami można wzlatać!


Pamiętaj, że punkt widzenia

Zależy od punktu naszego chcenia!

Rozjaśnij serce i umysł,

To znikną cierpienia.


Wystarczy strach pokonać,

Osiągnie się optymizmu potęgę.

Chorobie w nos można się śmiać

I o goryczy nikt nie wie, bo oczy są uśmiechnięte.


Ileż to strasznych chorób było niepokonanych

I zapomniał już o nich świat

Należą do zjawisk nieznanych

Nie istniejących od lat.


Nie wszyscy muszą wiedzieć że cierpisz

Nie poddawaj się ułomności, czy bólowi,

Żyć pogodnie jest milej i lepiej,

Samopoczucie chorego także się poprawi.


Nauczmy się cieszyć z drobiazgów.

Kwiat, obłok może nas zadziwić.

Chyba nie trzeba już słów:

Multimilionerzy bywają częściej nieszczęśliwi.


Kochajmy uroki świata

Nie oczekujmy na raz wszystkiego

Patrzmy z góry jak orzeł co pod chmurami lata,

Pozytywne myślenie to coś wspaniałego.


Promyk

Doszłam do wniosku, że wiersze można pisać dosłownie na każdy temat. Najdrobniejszy szczegół może być istotny. Na przykład promyk….

„Promyk”

Promyk słońca wpadł do pokoju o zmroku,
W strudze promyka świat pojaśniał.
I zapanował świetlisty spokój
A ponurość przygnębienia zgasła.

Ten cudowny słońca promień
Niczym nić mitycznej Ariadny
Odsunął złe myśli w cień.
W mig wszystkie czmychnęły – przepadły.

A Ariadny promienna nić
Zawiodła mnie aż do słońca.
Wskazała mi jak dobrze jest promiennie żyć,
Jak można cieszyć się aż do życia końca.

Czy ktoś uwierzy kiedy to powiem?
Z promyka słońca serce tyle energii dostało
A ja w zadumie to czuję i wiem;
W tej chwili radośniej na świat spojrzałam.

Do zamyślonej chorej w ciasnym pokoju zamkniętej
Dotarł promień jak przesyłka z niebios.
I ze smutnej fizjonomii doszłam do uśmiechniętej,
To siła wiązki promieni cieńszych niż włos.

Rozwiały się smutki.
Raźniej i pogodniej na świat popatrzyłam
Mój problem zdał się malutki
Świetlna strużka niczym laser go unicestwiła.

 

 

 


„Ja

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


„Ja”(prezentacja)

Anna Ucińska, a z domu Bełdycka -

Z pewnością nie jestem mazgajem,

Twardzielem radosnym jestem od dziecka,

A serce me kwitnie radosnym majem.


Zawsze byłam pomysłami przebojowa

I zawsze byłam niepokorna.

W chmurach marzeń błądziła ma głowa,

A gdy było trzeba byłam krnąbrna i zadziorna.


Wieńczyła mnie rudych włosów burza,

Zdobił uśmiech radosny.

Budziłam zaufanie w ludziach,

Kochałam taniec, wycieczki i życie beztroskie.


W liceum Anią z Zielonego Wzgórza mnie zwano.

Później mówiono Anka – niespodzianka.

Jako nieprzewidywalną określano,

Wiele pseudonimów mi przypisywano.


Kolorowe było me życie, roztańczone, radosne,

Aż dopadł mnie wreszcie podstępny SM.

Wszystko zdało mi się posępne i żałosne.

Po medytacjach więcej o życiu, ludziach i o sobie wiem,


Przeczytałam, posłuchałam dużo na SM-u temat.

Musiałam wiele przyjąć do wiadomości.

Jednak lęku mimo wszystko we mnie nie ma,

Choć zaduma i smutek nie raz w mym sercu zagości.


Wyjaśnienie skrótu SM - z łaciny Sclerosis Multiplex – Stwardnienie Rozsiane

————————————————————————————–