• Wszystkich wizyt: 50162

Wodnica

Mgr Anna U.                                                                                                                                 Skoczów 02.2005r

PDPS „Feniks” ul. Sportowa 13

 

 Dla pielęgniarki Pani Broni

WODNICA

 

Po gładkiej wodzie stawu.

W świetle pełni księżyca,

Ku lśniącej jego tarczy,

Bez lęku czy obawy mknie nocna zjawa – WODNICA.

Biegnie ciągnąc mgły płachtę.

Po gładkiej wodzie pomyka.

Złe myśli odegnała w cień.

Szeleszczą trzciny i wietrzyk postać ulotnej zjawy przenika.

Włosy zefirkiem rozwiane

I błyszczące zamyślone oczy.

Imię BRONISŁAWA jej dano.

Księżycowy blask jej postać otoczył.

Zadumany optymizm wzbogaca jej siły.

Trzciny na brzegu stawu falują.

Sylwetka jej biegnie po stawu równinie.

Stopy stąpając wodę rozbryzgują.

I czary wtedy dziwne się dzieją.

Przemierza gładź wodną zjawa – WODNICA

Oczy wpatrzone w księżycowy blask się śmieją.

Mknąca wśród mgieł sylwetka urokiem zachwyca.

BRONI słabych i chorych.

Płachtą mgły przestraszonych okrywa.

SŁAWI cierpiących, samotnych i zagubionych.

Przy niezwykłej WODNICY każdemu żywotności i odwagi przybywa.

Lubi trochę nad ludzi losami podumać.

Toteż dobrze ludzie z nią mają.

Każdemu w śnie nocnym poradę potrafi dać.

Bojaźliwym szacunkiem powszechnie ją otaczają.

Nocna WODNICA po wodzie stawu się błąka.

Za dnia przemienia się w mgłę rosy.

Gdy zabrzmi ranny śpiew skowronka,

To milkną słowiki, a WODNICA zanika jak echa głosy.

Przy niej optymizm w sercach ludzi chorych wzbiera.

Siejąc optymizm potrafi wspomagać osłabionych siły.

Przy niej księżyc łagodniej na losy ludzkie spoziera.

LUNA i WODNICA postacie baśniowe – oby realnymi były!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>